گرامر زمان حال کامل استمراری در انگلیسی
حال کامل استمراری یا «present perfect continuous» (همچنین به عنوان present perfect progressive شناخته می شوند)، یک زمان فعل است که برای صحبت درباره چیزی که در گذشته شروع شده و در زمان حال ادامه دارد استفاده می شود.

حال کامل استمراری از سه بخش تشکیل شده است:

حال ساده فعل کمکی have/ has
وجه وصفی ماضی فعل be (been) 
وجه وصفی مضارع (شکل پایه ای فعل + ing)
 

فاعل + فعل کمکی have/ has + been + وجه وصفی مضارع (شکل پایه ای فعل + -ing)

نکته: عموما برای همه اشخاص از شکل «have» فعل کمکی استفاده می کنیم به جز برای سوم شخص مفرد. برای سوم شخص مفرد از شکل «has» فعل کمکی استفاده می کنیم.

نکته: ما می توانیم ساختار «فاعل + فعل have/ has» به صورت اختصار بنویسیم:

I + have = I’ve

You + have = you’ve

He + has = he’s

She + has = she’s

It + has = it’s

We + have = we’ve

They + have = they’ve

نکته: دقت داشته باشید که «he’s, she’s, it’s» را به ترتیب با «he is, she is, it is» اشتباه نگیرید.

چگونه با استفاده از حال کامل استمراری سوال بپرسیم؟
 

به طور کلی ما سه نوع پرسش می توانیم طرح کنیم:

سوالات بله/خیر yes/no question
 سوالات کامل wh questions
سوالات ضمیمه ای یا tag question
 

*** برای طرح پرسش بله/خیر با استفاده از حال کامل استمراری فقط کافی است که جای افعال کمکی have/ has را با فاعل جمله عوض کنیم:

 فعل کمکی have/ has + فاعل + been + وجه وصفی مضارع (شکل پایه ای فعل + -ing)

برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با گرامر حال کامل استمراری در انگلیسی و همچنین آشنایی با مثال هایی در این حوزه می­توانید به مقاله صفر تا صد آموزش زمان حال کامل استمراری در انگلیسی مراجعه فرمایید.

حال ساده یا present simple زمان فعلی با دو کاربرد اصلی است:
 

1. ما زمانی از حال ساده استفاده می کنیم که عمل در همین لحظه در حال انجام باشد.

2. زمانی که یک عمل به طور منظم انجام می شود (البته ممکن است بی وقفه نیز انجام شود و به همین دلیل گاها به آن «حال نامعین» نیز گفته می شود).

چگونه حال ساده را بسازیم؟
بسته به نوع شخص (اول شخص، دوم شخص، سوم شخص و …) حال ساده می تواند با استفاده از پایۀ فعل یا افزودن -s یا -es به پایۀ اصلی ساخته شود. در حال ساده بیشتر افعال از ریشۀ فعل استفاده می کنند به جز «سوم شخص مفرد».

چگونه افعال حال ساده را منفی کنیم؟
 

ما برای منفی کردن اکثر افعال از افعال کمکی«do/ does + not» استفاده می کنیم و آن را قبل از فعل اصلی قرار می دهیم؛ فرمول آن به شرح زیر است:

فاعل + do + not + شکل پایه ای فعل (base form of the verb)

فاعل + does + not + شکل پایه ای فعل (base form of the verb)

نکته: ما می توانیم «do + not» را به اختصار «don’t» و «does + not» را به اختصار «doesn’t» بنویسیم.

نکته: توجه داشته باشید که فعل کمکی doesn’t برای سوم شخص مفرد و don’t برای بقیه اشخاص به کار می رود.

برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با گرامر حال ساده در انگلیسی و همچنین آشنایی با مثال هایی در این حوزه می­توانید به مقاله صفر تا صد آموزش زمان حال ساده در انگلیسی مراجعه فرمایید.

شرط ها نتیجۀ شرایطی خاص را توصیف می کنند. «بند اگر» یا به عبارتی دیگر if-clause شرط را به شما می گوید و «بند اصلی» یا به عبارتی دیگر «main-clause» نتیجه را به شما می گوید. ترتیب بندها معنی را تغییر نمی دهد.

 استفاده از شرطی نوع اول در انگلیسی
 

زمانی که دربارۀ موقعیت هایی در آینده صحبت می کنیم که معتقدیم قطعی یا محتمل هستند از جملات شرطی نوع اول (first conditional) استفاده می کنیم.

در واقع 50% احتمال دارد که قسمت اول این جمله (عملی که پس از «اگر» آمده است) اتفاق بیفتد و اگر اتفاق بیفتد احتمال رخ دادن قسمت دوم جمله 100% است.

نکاتی که هنگام استفاده از جملات شرطی نوع اول باید بدانیم:
 

1. در شرطی نوع اول ساختار جمله به صورت زیر است:

اگر (if) + فاعل (subject) + مضارع ساده (simple present) + ادامه ی جمله

If + مضارع ساده + will + infinit

مثال:

If I study hard, I will accept in Harvard University.

اگر من سخت مطالعه کنم در دانشگاه هاروارد پذیرفته خواهم شد.

If I ea enough money, I will help my father to improve his business.

اگر من به اندازۀ کافی پول در بیاورم، به پدرم در ارتقای تجارتش کمک خواهم کرد.

2. می توانیم به جای «if» از کلماتی دیگر مانند «as long as & as soon as» نیز استفاده کنیم: 

مثال:

As soon as I read books, I will get wise.

اگر کتاب بخوانم، عاقل خواهم شد / به محض خواندن کتاب، عاقل خواهم شد.

As long as I practice more, I will be more successful.

اگر بیشتر تمرین کنم، موفق تر خواهم بود/ تا زمانی که بیشتر تمرین کنم، موفق تر خواهم بود.

3. ...

برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع اول و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع اول در انگلیسی سر بزنید.

شرطی نوع دوم برای تصور موقعیت های حال یا آینده استفاده می شود که در واقعیت غیرممکن یا بعید است. احتمال بسیار کمی (1٪ احتمال) وجود دارد که قسمت اول جمله اتفاق بیفتد. اما اگر این اتفاق بیفتد، احتمال رخ دادن قسمت دوم 100% است.

نکاتی که هنگام استفاده از شرطی نوع دوم باید بدانید:
 

1. ساختار شرطی نوع دوم از فرمول زیر پیروی می کند:

If + گذشته ساده + would+ شکل پایه ای فعل (base form of the verb)

2. وقتی از فعل to be (am, is, are) در شرطی دوم استفاده می کنیم، شکل گذشتۀ آن همیشه به صورت «were» خواهد بود نه «was»؛ چه برای اشخاص جمع (you, we, they) و چه برای اشخاص مفرد (I, he, she, it).

مثال:

If I were younger, I would lea another language.

اگر جوان تر بودم، زبان دیگری یاد می گرفتم.

If she were my sister, she would buy a better gift for my birthday.

اگر او خواهر من بود، هدیۀ بهتری برای تولدم می گرفت.

3. ما همچنین از شرطی دوم برای درخواست های بسیار مودبانه استفاده می کنیم.

مثال:

Would you mind if I used your shoes?

اگر از کفش های شما استفاده کنم اشکالی ندارد؟

Would it be ok if I called you Ashley?

آیا اگر من شما را اشلی صدا کنم عیب ندارد؟

چگونه با استفاده از شرطی نوع دوم سوال بپرسیم؟
 

تشکیل سوالات شرطی اول بسیار آسان است. به طور کلی با استفاده از جملات شرطی اول می توانیم دو نوع سوال بپرسیم:

1.سوالات بله/خیر یا yes/no question

2.سوالات کامل یا wh-questions

*** برای ساخت سوالات بله/خیر می توانیم از فرمول زیر استفاده کنیم:

به جدول زیر توجه کنید:

Would + بند فعلی مصدری (infinitive verb clause) + بند اگر (if-clause)

برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع دوم و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع دوم در انگلیسی سر بزنید.

از شرطی نوع سوم استفاده می کنیم تا گذشته را به شکلی متفاوت (تغییری که در موقعیتی در گذشته پیش آمده است و نتیجۀ متفاوت آن) تصور کنیم.

برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع سوم و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع سوم در انگلیسی سر بزنید.

جملات شرطی جملاتی هستند که در مورد عوامل شناخته شده یا موقعیت های فرضی و پیامدهای آنها بحث می کنند.

ما از آنها برای برقراری ارتباط استفاده می کنیم که چیزی درست است یا فقط در صورتی اتفاق می افتد که چیز دیگری درست باشد یا اتفاق بیفتد؛ یعنی فقط تحت یک شرایط خاص. جملات شرطی کامل حاوی یک بند شرطی (اغلب به عنوان if-clause شناخته می شود) و پیامد آن (results) است.

به نکات زیر در مورد جملات شرطی دقت کند:

*** در زبان انگلیسی چهار نوع جمله شرطی وجود دارد.

*** استفاده از ساختار صحیح برای هر یک از این انواع مختلف مهم است، زیرا آن ها معانی مختلفی را بیان می کنند.

*** هنگام استفاده از حالت های شرطی مختلف به زمان فعل توجه کنید.

*** وقتی بند if ( if-clause) قبل از عبارت اصلی قرار می گیرد، بعد از بند if از کاما استفاده کنید

جملات شرطی از دو بخش تشکیل شده اند:

1. یک جمله فرعی (a subordinate clause) که یک وضعیت غیر واقعی را توصیف می کند. بند فرعی یک جمله شرطی معمولاً با حرف ربط «if» شروع می شود. این اغلب با یک «then» در ابتدای بند دوم جفت می شود؛ با این حال، گنجاندن «then» اختیاری است.

مثال:

If you want to visit your grandparents, then you should take the subway.

اگر می خواهید به دیدن پدربزرگ و مادربزرگتان بروید، پس باید با مترو بروید.

نکته: وقتی از جملۀ فرعی در ابتدای جمله استفاده می شود، همیشه به دنبال آن کاما می آید. اگر عبارت اصلی اول باشد، نیازی به کاما نیست (و «then» نباید در جمله گنجانده شود).

2. یک بند اصلی (a main clause) که نتیجه این سناریوی فرضی را نشان می دهد.

برای اطلاع از نکات بیشتر در رابطه با جملات شرطی نوع صفر و آشنایی با گرامر این جملات در انگلیسی می توانید به مقاله آموزش کامل جملات شرطی نوع صفر در انگلیسی سر بزنید.

از فعل do در چه مواردی استفاده کنیم؟

*** هنگام صحبت در مورد کار یا وظایف استفاده می شود. توجه داشته باشید، این کارها هیچ جسم فیزیکی تولید نمی کنند.

مثال:

I wouldn’t like to do that job.

من دوست ندارم آن کار را انجام دهم.

***هنگامی که به طور کلی و بدون اشاره به فعالیت خاصی به فعالیت هایی اشاره می کنیم در این موارد معمولاً از کلماتی مانند thing، something، nothing، anything، everything و غیره استفاده می کنیم. 

مثال:

Is there anything I can do to help you?

آیا کاری هست که بتوانم با انجام آن به شما کمک کنم؟

***می توانیم از DO برای جایگزینی یک فعل استفاده می کنیم که معنی آن واضح باشد. این حالت در زبان انگلیسی غیر رسمی بیشتر رایج است. 

مثال:

I’ll do the kitchen if you do the lawns (do = clean, do = mow)

اگر چمن کاری را انجام دهید، کارهای آشپزخانه را انجام می دهم.

***همچنین Do می تواند به عنوان یک فعل کمکی برای ساختن سؤال در زمان حال باشد.

مثال:

Do you like chocolate?

شکلات دوست داری؟

کالوکیشن های رایج انگلیسی با DO

مطالعه و کار:

do homework: I’ll do my homework after dier.

انجام تکالیف: من تکالیفم را بعد از شام انجام خواهم داد.

کارهای خانه و کارهای تکراری:

do the dishes: I do the dishes every evening.

شستن ظرف ها: من هر عصر ظرف ها را می شوم.

do the laundry: Alice does the laundry when she gets home.

شستن لباس ها: آلیس وقتی به خانه می رسد لباس ها را می شست.

*** ورزش و سرگرمی:

Do sport / Engage in sports / USA = ‘play sports’

( “ورزش کنید” =  ایالات متحده آمریکا / شرکت در ورزش / ورزش کردن)

برای آشنایی بیشتر با DO و کابردهای این کلمه و همچنین دریافت مثال های بیشتر در حوزه کابردهای مختلف DO و کالوکیشن های مهم و پرکابرد ساخته شده با این کلمه می توانید به مقاله کاربرد DO در انگلیسی مراجعه کنید.

منبع: https://tatschool.ir/education/do/

چه زمانی از make استفاده کنیم؟

*** Make برای تولید، ایجاد یا ساختن چیزی جدید است. همچنین برای نشان دادن منشا یک محصول یا موادی که برای ساختن چیزی استفاده می شود استفاده می شود.

• His wedding ring is made of gold.

حلقه ازدواج او از طلا است.

• The house was made of adobe.

خانه از خشت بود.

*** همچنین از Make برای تولید یک کنش یا واکنش استفاده می کنیم.

• Onions make your eyes water.

پیاز اشک چشمان شما را درمی آورد.

• You make me happy.

تو مرا خوشحال می کنی.

*** قبل از اسامی خاص در مورد برنامه ها و تصمیمات از make استفاده می شود.

• He has made arrangements to finish work early.

او مقدماتی فراهم کرده است که کار را زودتر انجام دهد.

• They’re making plans for the weekend.

آنها برای آخر هفته برنامه ریزی می کنند.

*** از make برای غذا و نوشیدنی استفاده می کنیم.

• I made a cake for her birthday.

برای تولدش کیک درست کردم.

• She made a cup of tea.

او یک فنجان چای درست کرد.

کالوکیشن های رایج انگلیسی با Make

*** تهیه غذا و نوشیدنی:

• make lunch, dier, etc.: I’ll make lunch soon.

ناهار، شام و غیره درست کردن: به زودی ناهار درست می کنم.

*** هماهنگی ها و تصمیمات:

• make an appointment: I made an appointment to see the doctor.

وقت ملاقات گرفتن: برای دیدن دکتر وقت گذاشتم.

و ...

برای آشنایی بیشتر با make و کابردهای این کلمه و همچنین دریافت مثال های بیشتر در حوزه کابردهای مختلف make  و کالوکیشن های مهم و پرکابرد ساخته شده با این کلمه می توانید به مقاله کاربرد make در انگلیسی مراجعه کنید.

منبع: https://tatschool.ir/education/make/

قید مقدار  adverb of degree؛ درباره شدت چیزی به ما اطلاعات می دهد. آنها به سوالات چه مقدار (how much) و تا چه اندازه (to what extent) پاسخ می دهند. قیدهای مقدار معمولا قبل از صفت، فعل یا قیدی دیگر قرار می گیرند؛ اگرچه استثناهایی نیز وجود دارد.

به طور کلی سه نوع قید مقدار (adverbs of degree) در زبان انگلیسی وجود دارد:

1. تشدید کننده یا «intensifier»
2. تعدیل کننده یا «moderator»
3. کاهش دهنده یا «mitigator»

نحوه عملکرد قیدهای تشدید کننده در زبان انگلیسی

تشدید کننده ها: نوعی قید هستند که برای افزودن تاکید یا شدت به یک صفت یا قید در جمله استفاده می شود. آنها به توصیف معنای کلمه ای که به آن متصل شده اند کمک می کنند و آن را قوی تر و نیرومند تر می کنند.

مثال :

She speaks English very fluently.

او انگلیسی را خیلی روان صحبت می کند.

نحوه عملکرد قید های تعدیل کننده در زبان انگلیسی

قید های تعدیل کننده: براساس نظر گوینده نسبتا نسبی هستند. به عبارت دیگر نه تشدید کننده هستند و نه کاهش دهنده.

به مثال های زیر توجه کنید:

«نحوه عملکرد قید های کاهش دهنده در زبان انگلیسی

کاهش دهنده ها اثر مخالف تشدید کننده ها را دارند. از آنها برای کمرنگ تر ساختن شدت کلمات و عبارات استفاده می شود و تاکید بر آنها را کاهش می دهد. این قید ها معمولا قبل از صفت یا قید ها قرار می گیرند.

نمونه هایی از قیدهای کاهش دهنده در انگلیسی:

Rather:

The lunch was rather salty.

غذا یکم شور بود.

Quite:

It is quite cold.

هوا نسبتا سرد است.

در مقاله آموزش انواع قید مقدار (adverbs of degree) در انگلیسی به بررسی قیدهای مقدار و گرامر مربوط به آن ها پرداخته شده اسات. با مطالعه این مقاله می توانید کاربردهای مختلف این قیدها و مباحث مربوط به آن ها را به طور کامل بیاموزید.

کاربرد صفات فاعلی در انگلیسی ( present participle adjective)

صفات وجه وصفي، صفت هایی هستند که از شکل مضارع یا ماضی یک فعل (فرقی ندارد که فعل با قاعده باشد یا بی قاعده) ساخته می شوند. آنها می توانند قبل از اسم یا ضمیر قرار بگیرند و آن را توصیف کنند. در انگلیسی دو دسته صفت وجه وصفي وجود دارد:

1.نوع اول: صفت وجه وصفي حال (فاعلي) که با این فرمول ساخته می شوند: فعل + -ing

2.نوع دوم: صفت وجه وصفي ماضي (مفعولي) که با این فرمول ساخته می شوند: فعل باقاعده + -ed/-d يا فعل بي قاعده + -en/-et/-n/…

استفاده از وجه وصفي حال در انگلیسی 

وجه وصفي حال می توانند در ساخت سه چيز نقش داشته باشند:

1. استفاده از وجه وصفی در “ساخت صفت“

2. ساخت “اشکال مختلف افعال استمراری” با وجه وصفی

3. “ساخت قيد” به کمک وجه وصفی

1. چگونگي ساخت صفات فاعلي

این ها صفت هایی هستند که با افزودن ing به فعل اصلی ساخته می شوند. آنها درباره شخص، چیز یا موقعیتی که باعث ایجاد احساسی در فرد شده است، صحبت می کنند.

I was amused.

I was amusing.

من سرگرم كننده بودم.

توجه كنيد كه « I was amused» با «I was amusing» فرق دارد؛

-بدين صورت كه جمله اول به معناي «من سرگرم شدم، شرايطي چيزي يا كسي باعث ايجاد چنين احساسي در من شده است» مي باشد و

-جمله دوم به معناي اين است كه «من سرگرم كننده بودم، من باعث ايجاد سرگرمي براي بقيه شدم»

جایگاه قرار گیری صفات فاعلی در جمله

1.آنها قبل از اسمی که توصیف می کنند قرار می گیرند: این یکی از رایج ترین جایگاه های قرارگیری صفات فاعلی در جمله است؛ قبل از اسم می آیند و اطلاعاتی درباره آن می دهند.

I can’t do a trading job.

من نمی توانم یک کار تجاری انجام بدهم.

2.آنها بعد از افعال ربطی ( مانند to be, become, … ) قرار می گیرند.

Your story was very entertaining.

داستان شما بسیار سرگرم کننده بود.

3.بعد از اسمی که توصیف می کند قرار می گیرند: هنگامی که یک صفت فاعلی درست بعد از اسم می آید، اغلب بخشی از یک عبارت فعلی است.

Look at the girl dancing on the floor.

به دختری که روی صحنه می رقصد نگاه کن.

4. گاهی اوقات صفات فاعلی بعد از مفعول یک فعل قرار می گیرند؛ مخصوصا بعد از افعال ادارکی مانند دیدن، تماشا کردن، شنیدن، نظاره کردن و … .

دیدن:

I saw her cheating on you.

من او را درحالی که داشت از روی دست تو تقلب می کرد دیدم.

تماشاکردن:

We could only watch him drowning.

ما فقط توانستیم غرق شدن او را تماشا کنیم.

شنیدن:

They heard him screaming.

آنها صدای جیغ زدن های او را شنیدند.

نظاره کردن:

We observed them examining.

ما آنها را در حالی که داشتند ازمایش می کردند نظاره کردیم.

در مقاله آموزش کامل صفات فاعلی در انگلیسی به طور کامل به مبحث صفات فاعلی و گرامر مربوط به آن ها پرداخته شده است. با مطالعه این مقاله می توانید به کاربرد این صفات، نحوه ساخته شده آن ها و کاربرد آن ها آشنا شوید و آن ها را بیاموزید.

کاربرد صفات ملکی در زبان انگلیسی 

صفات ملکی یا possessive adjectives، صفاتی هستند که یک اسم را با تعیین کردن مالک آن، توصیف می کنند. آنها همچنین می توانند روابط میان افراد یا چیزها را بیان کنند. در انگلیسی هشت نوع صفت ملکی وجود دارد که به شرح زیر است:

*در زبان انگلیسی whose به ندرت صفت ملکی شناخته می شود و بیشتر به عنوان ضمیر پرسشی استفاده می شود:

مثالی برای صفت ملکی whose :

This place isn’t the parking lot. I wonder whose this car is.

این مکان محوطه پارکینگ نیست. در عجبم این ماشین چه کسی است.

مثالی برای ضمیر پرسشی whose :

Whose is that house?

آن خانه ی کیست؟

*لازم به ذکر است که در انگلیسی صفت ملکی دوم شخص مفرد و جمع یکسان و «your» است؛ یعنی با تغییر مخاطب از یک نفر به چند نفر صفت ملکی تغییر نمی کند:

Is that your car?

آیا آن ماشین تو است؟

آیا آن ماشین شما است؟

استفاده صفات ملکی در انگلیسی + مثال کاربردی

زمانی که می خواهیم به چیزهای مجازی و غیرواقعی اشاره کنیم:

Ali was talking about his nightmare.

علی داشت درباره کابوسش صحبت می کرد.

Sara asked me about my opinion.

سارا نظرم را پرسید.

وقتی که می خواهیم به افرادی اشاره کنیم که ارتباط یا نسبتی با کسی یا چیزی دارند:

Amin and I were hanging out with our colleagues.

من و امین داشتیم با همکارانمان  وقت می گذراندیم.

They went to Paris to visit their parents.

آنها به پاریس رفتند تا به پدر و مادرشان سر بزنند.

وقتی می خواهیم بگوییم چیزی متعلق به کسی است:

That is our farm.

آن مزرعه ی ما است.

This is her doll.

این عروسک او است.

استفاده از صفات ملکی با جنسیت خنثی در انگلیسی:

در میان تمام صفات ملکی، فقط صفات his و her هستند که جنسیت فاعل را مشخص می کنند. حال مسئله این است که اگر جنسیت فاعل برای ما به طور دقیق مشخص نباشد باید چه کار کرد؟

در چنین موقعیتی هرگز از صفات ملکی که جنسیت مشخصی دارند استفاده نکنید. به جای آن از صفتی استفاده کنید که همه ی جنسیت ها را در بر می گیرد؛ منظور صفت ملکی «their» است. زمانی از این صفت استفاده می کنیم که جنسیت فاعل اهمیتی نداشته باشد یا فاعل دوجنسیتی یا بدون جنسیت باشد (بعضی از افراد خودشان را بدون جنسیت معرفی می کنند).

برای دریافت اطلاعات بیشتر در رابطه با صفات ملکی و آموزش گرامر مربوط به این صفات و آشنایی با مثال های مختلف در این مورد می توانید به مطالعه مقاله آموزش گرامر صفات ملکی در انگلیسی به همراه مثال کاربردی بپردازید.

اسم مفرد اسمی است که به یک شخص، مکان، شیء یا ایده اشاره دارد و باالعکس اسم جمع اسمی است که به بیش از یک شخص، مکان، شیء یا ایده اشاره دارد.

اکثر اسامی مفرد با اضافه کردن پسوند -s یا -es جمع می شوند؛ به عنوان مثال، اسم مفرد dog (به معنای سگ) به شکل جمع dogs (به معنای سگ ها) است. با این حال، اسامی جمع بی قاعده نیز وجود دارد که اشکال منحصر به فردی دارند.

بنابراین:

اسم ها را می توان بر اساس اینکه به یک نهاد یا چندین نهاد اشاره دارند، به دو گروه طبقه بندی کرد.

1.اسم مفرد

2.اسم جمع

1.اسم مفرد چیست؟

اسم های مفرد اسم هایی هستند که به یک شخص، مکان، چیز یا ایده اشاره دارند. از آنها برای صحبت کردن در مورد اقلام فردی به جای گروه ها یا مجموعه ها استفاده می شود.

نمونه هایی از اسم های مفرد عبارتند از:

کتاب (book)، سگ (dog)، خورشید (sun)، شهر (city) و ایده (idea). اسم های مفرد بسته به اینکه حرف اولشان چه باشد (صامت یا مصوت) با a/an نشان داده می شوند. علاوه بر این، اسم های مفرد فعل مفرد می گیرند؛

به مثال های زیر توجه کنید:

An umbrella is the most necessary thing for me in these two seasons.

در این دوفصل، یک چتر ضروری ترین وسیله برای من است.

A banana contains vitamin B6, fiber, potassium, magnesium, vitamin c, manganese, ….

یک موز حاوی ویتامین بی 6، فیبر، پتاسیم، منیزیم، ویتامین سی، منگنز و … است.

نکته: همانگونه که در جملات بالا می بینید، هر دو اسم مفرد نشانۀ a/an دارند و فعل بعد از آنها نیز مفرد است.

2.اسم جمع چیست؟

یک اسم زمانی جمع به حساب می آید که دو یا چند نفر، مکان، شیء یا ایده را نشان می دهد. شما می توانید بیشتر اسم های جمع را تشخیص دهید زیرا اکثر آنها به -s یا -es ختم می شوند؛ اگرچه استثنائات زیادی وجود دارد. به طور خاص، اسم های جمع بی قاعده هر یک از شکل های جمع خاص خود را دارند؛

مانند:

Child………………childs……………………children

کودکان…………………………….کودک

شکل جمع اسم های مرکب در انگلیسی:

کلمات مرکب کلماتی هستند که از دو یا چند کلمه تشکیل شده اند.

آنها می توانند اسم ها مرکب باز باشند ( یعنی کلمه ها با فاصله از هم نوشته شده باشند؛ مثلا manager of company یا مدیر شرکت)، می توانند با یک ( ) از هم جدا شده باشند (مانند mother-in-law یا مادرشوهر) یا اینکه می توانند بسته باشند (یعنی هیچ فاصله ای بین کلمات وجود نداشته باشد؛ مثلا passerby یا رهگذر).

برای دریافت اطلاعات بیشتر دررابطه با اسم های جمع و مفرد، قوانین ساخت اسم های جمع و همچنین آشنایی با تفاوت میان اسم های جمع و اسم های ملکی می توانید به مقاله آشنایی با اسامی مفرد و جمع در انگلیسی مراجعه کنید.

تفاوت especially و specially در زبان انگلیسی

یکی از سوالاتی که در کلاسها پرسیده می شود و ممکن است هریک از شما هم از سر کنجکاوی به آن فکر کرده باشید تفاوت especially  و specially  است که در این درس کوتاه به آن می پردازیم.

 نکته: especially و specially قید هستند. especially به معنای “به ویژه” یا “مهمتر از همه” است.

به مثالهای زیر توجه کنید:

She loves flowers, especially roses.

او عاشق گل، به خصوص گل رز است.

I am especially grateful to all my family and friends who supported me.

از همه خانواده و دوستانم که از من حمایت کردند تشکر ویژه دارم.

Not: Especially I am …

از specially برای صحبت در مورد هدف خاص یک چیز استفاده می کنیم.

به مثالهای زیر توجه کنید:

This kitchen was specially designed to make it easy for a disabled person to use.

این آشپزخانه به گونه ای طراحی شده است که استفاده از آن را برای افراد معلول آسان کند.

He has his shirts made specially for him by a tailor in London.

پیراهن هایش به  طور ویژه توسط یک خیاط در لندن دوخته می شوند.

Especially همچنین می تواند به معنای “برای یک هدف خاص” استفاده شود.

به مثال زیر توجه کنید:

I bought these (e)specially for you.

من این  را مخصوص شما خریدم.

در این مقاله به تفاوت میان این دو واژه پرداخته شده است. برای دریافت اطلاعات بیشتر در این مورد می توانید به مقاله کاربردها و تفاوت especially و specially در انگلیسی مراجعه کنید.

ضمیر یا pronoun کلمه ای است که جایگزین اسم یا عبارت اسمی در جمله می شود. اسمی که ضمیر جایگزین آن می شود مرجع ضمیر یا antecedent نامیده می شود. به طور کلی ضمایر باعث می شوند که جملات کوتاه شوند و اسامی به طور مکرر بیان نشوند. ما در زبان انگلیسی ضمایر زیادی داریم که هرکدام از آنها انواع گوناگون و کاربردهای متفاوتی دارند. به طورکلی در انگلیسی 8 نوع ضمیر وجود دارد:

برای آشنایی بیشتر با انواع ضمیرها و دریافت مثال برای هر یک از آن ها می توانید به مطالعه مقاله آموزش انواع ضمایر انگلیسی به همراه مثال کاربردی بپردازید.

کاربرد ضمایر فاعلی در انگلیسی

فاعل به شخص یا چیزی اطلاق می شود که عملی را انجام می دهد و معمولاً در ابتدای جمله، قبل از فعل ظاهر می شود. ضمایر فاعلی یا subject pronouns (or subjective pronouns)، ضمایری هستند که به عنوان فاعل جمله جای اسم را می گیرند. ضمایر فاعلی می توانند مفرد یا جمع باشند و می توانند مذکر، مؤنث یا جنسیت خنثی باشند. ضمیر فاعلی مذکر یا مؤنث زمانی استفاده می شود که جنسیت مشخص باشد.

 ضمیر فاعلی «it» را می توان برای اشاره به حیوانات و نوزادانی با جنسیت نامشخص استفاده . همچنین «it» برای صحبت درباره آب و هوا، دما یا زمان کاربرد دارد. اگر بتوانید فاعل جمله را پیدا کنید، به همین راحتی می توانید یک ضمیر فاعلی را نیز پیدا کنید. بیایید یک لحظه به اصول اولیه بازگردیم.

هر جمله کامل یک فاعل، یک فعل و یک مفعول دارد. فاعل (یا ضمیر فاعلی) همیشه یک شخص، چیز، مکان یا ایده یا جمع یکی از آن ها، یعنی افراد، چیزها، مکان ها یا ایده ها است. یکی از ساده ترین راه ها برای شناسایی ضمیر فاعلی یا فاعل این است که به خاطر بسپارید همیشه چه کسی یا چه چیزی است که تأثیر مستقیمی بر عملی که در حال انجام است دارد.

 در انگلیسی هفت نوع ضمیر فاعلی وجود دارد:

*لازم به ذکر است که ضمایر فاعلی تو و شما در انگلیسی به یک شکل هستند و با تغییر مخاطب از یک نفر به چند نفر تغییر نمی کنند؛ بنابراین می توان گفت از ضمیر فاعلی “you” در تمام موقعیت هایی که مخاطب ما شخص یا اشخاصی هستند استفاده می شوند:

You all go there.

همگی شما به آنجا بروید.

You are a student.

تو یک دانش آموز هستی.

استفاده از ضمیر فاعلی (I) یا «من» در انگلیسی:

از این ضمیر فاعلی برای صحبت کردن درباره «من» استفاده می کنیم. این کلمه که تنها از یک حرف تشکیل شده است، همیشه باید به شکل بزرگ نوشته شود. به چند مثال در این مورد توجه کنید:

i play football with my friends at school.

I play football with my friends at school.

من در مدرسه با دوستانم فوتبال بازی می کنم.

i read a book.

I read a book.

من یک کتاب خواندم.

*در این جمله read گذشته read هست که به یک شکل نوشته می شوند اما تلفظ آنها متفاوت است.

استفاده از ضمیر فاعلی (You) یا «تو یا شما» در انگلیسی:

در زبان انگلیسی هم برای دوم شخص مفرد و هم برای دوم شخص جمع از یک ضمیر استفاده می شود. اگرچه این ممکن است در ابتدا عجیب به نظر برسد، چرا که تمرکز بر مخاطب قرار دادن فرد یا گروهی است که با او صحبت می شود، نه تاکید بر تعداد آنها. با این حال، در زمینه های خاص ممکن است لازم باشد بر تعداد افرادی که مورد خطاب قرار می گیرند تأکید شود. در این موارد می توان از عبارت «شما همگی» استفاده کرد. با استفاده از «شما همگی» در موقعیت های خاص، سخنرانان و نویسندگان می توانند منظور خود را دقیق تر کنند و تعداد افرادی که مورد خطاب قرار می گیرند را مشخص کنند:

You are one of the best players in the world.

تو یکی از بهترین بازیکن های جهان هستی.

You are my friends in high school.

شما همگی دوستان من در دبیرستان هستید.

استفاده از «you» به عنوان ضمیر غیرشخصی در انگلیسی:

علاوه بر اینکه از «you» به عنوان ضمیر شخصی استفاده می شود، می توان از آن به عنوان یک ضمیر غیرشخصی نیز در زمینه های خاص استفاده کرد. در این مورد، شخص خاصی را مورد خطاب قرار نمی دهد یا به آن اشاره نمی کند، بلکه بیانگر یک قانون یا وضعیت کلی است:

You can’t use your cell phone here. (“you” refers to the all people)

استفاده از موبایل در اینجا ممنوع است. (در اینجا «you» به همه مردم ارجاع داده می شود.)

if you take ice out of the freezer, it will melt.

اگر شما یخ را از فریزر بیرون بیاورید، ذوب می شود. (این جمله به یک قانون کلی اشاره دارد و شخص خاصی را مخاطب قرار نمی دهد.)

برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد ضمایر فعالی و کاربردهای مختلف آن ها و همچنین دریافت مثال های مختلف، می توانید به مقاله آموزش گرامر ضمایر فاعلی در انگلیسی سر بزنید.

 ضمایر نامعین در زبان انگلیسی چیست؟

ضمایر نامعین یا indefinite pronouns ضمایری هستند که برای ارجاع دادن به اشخاص يا چيزهايی استفاده میشوند که ناشناخته، مبهم يا غير خاص هستند. در انگلیسی انواعی از ضماير نامعلوم وجود دارد كه رايج ترين آن ها به شرح زير است:

نکته: دقت كنيد كه no one دو كلمه جدا است كه يا به اين صورت نوشته مي شود يا no-one ، پس نبايد آن را به صورت no one نوشت يا تلفظ كرد.

نکته: ما از body/one برای ضمایر نامعين انسانی، از where برای ضمایر نامعين مكان و از thing برای ضماير نامعين چیزهای ديگر استفاده می كنيم.

Some: ضمایر نامعینی که با این کلمه ساخته می شنود فقط به بخشی از کمیت اشاره دارند.

Every: ضمایر نامعینی که با این کلمه ساخته می شوند به کل کمیت اشاره دارند.

No: ضمایر نامعینی که با این کلمه ساخته می شوند به عدم وجود یا حضور چیزی یا کسی اشاره دارند.

Any: ضمایر نامعیني كه با اين كلمه ساخته می شوند می توانند در جملات مثبت به كار بروند و معنای every بدهند.

*ضمایر اشاره ای که با no  ساخته می شوند در جملاتی با ساختار مثبت اما مفهوم منفی به کار می روند. دلیل مثبت بودن ساختار جمله عدم وجود not  است.

somewhere, everywhere, nowhere, anywhere همگي قيدهاي نامعين هستند اما مانند ضماير نامعين عمل مي كنند.

Everything:

you can find everything in this shop.

در اين فروشگاه هرچيزی مي توانی پيداكنی!

Something:

I brought something for you.

چیزی برایت (هديه) آوردم.

Anything:

I was ready to do anything to save him.

حاضر بودم هركاری برای نجاتش انجام دهم.

Nothing:

I searched about his background, but I could find nothing.

درباره پيشينه اش خيلی تحقیق کردم؛ اما چیزی دستگيرم نشد.

Everywhere:

Queen Elizabeth could travel everywhere without holding a visa.

ملكه اليزابت مي توانست بدون داشتن ويزا به هرجاي سفر كند.

Somewhere:

+where is my key?
-I put it somewhere.

+كليدم كجاست؟
-يه جايي آن را گذاشتم.

Anywhere:

with such money you can go anywhere.

با چنين پولي مي تواني به هرجايي بروي.

Nowhere:

+where is the money?
nowhere.

+پولها کجاست؟
-هيچ جا (يعنی بهت نمی گويم يا پولی در كار نيست).

Everyone/everybody:

everyone/everybody listen to me.

همگی به من گوش كنيد!

Someone/somebody:

someone/somebody steals recycle bins of the streets.

یک نفر سطل های زباله خیابان ها را می دزدد.

Anyone/anybody:

get out, anyone/anybody.

برید بیرون؛ همه!

No-one/nobody:

no-one/nobody deserves my heart.

هیچ کس لیاقت قلب من را ندارد.

برای دریافت اطلاعات بیشتر درمورد ضمایر نامعین در انگلیسی و انواع کاربردهای آن ها می توانید به مقاله آموزش گرامر ضمایر نامعین در انگلیسی سر بزنید.

موفق باشید.

قید زمان (adverb of time) چیست؟

تا به حال فکر کرده ­اید که چند نوع قید زمان در زبان انگلیسی وجود دارد و چه دسته بندی­ هایی می­ توان برای آن قائل شد؟ در واقع این قیدهای زمان هستند که مشخص می­ کنند کار چه موقع

(when)، چه مدت (how long) و یا با چه فاصله­ ی زمانی (how often) صورت ­می­ پذیرد. به عبارت دیگر کاربرد قیدهای زمان پاسخگویی به سوالات زیر می باشد:

How long …?

How often …?

When …?

در این مقاله ابتدا  انواع قیدهای زمان، جایگاه و ترتیب استفاده از آنها را در جملات انگلیسی به شما آموزش داده و سپس لیست قیدهای زمان مخصوص زمان های حال و گذشته را معرفی

خواهیم کرد. اما از آنجا که استفاده صحیح از قیدهای زمان نشان دهنده تسلط شما بر گرامر زبان انگلیسی است، به شما پیشنهاد می کنیم در دوره های آموزش آنلاین آیلتس استفاده درست و مناسب از قید های زمان را بیاموزید.

نکته: قبل از شروع مطالعه مقاله لازم است به این نکته توجه کنید که قیدهای زمان می­ توانند یک کلمه، یک عبارت و یا یک جمله باشند که زمان انجام گرفتن کار را بیان می­ کنند. در جملات زیر مثال­ هایی از قید زمان به صورت­ کلمه، عبارت و جمله بیان شده است:

• کلمه قیدی

در این حالت قید زمان به صورت یک کلمه می آید.

 She will retu tomorrow.

سارا فردا برخواهد گشت.

 He will leave here soon.

او به زودی این­جا را ترک خواهد کرد.

• عبارت قیدی (adverbial phrase)

مجموعه ­ای از کلمات که نشان­ دهنده زمان هستند.

 After a long time, she decided to come back.

بعد از یک مدت طولانی او تصمیم گرفت برگردد.

By the time she went, she had called his sister.

قبل از این که برود، با خواهرش تماس گرفت.

• جمله قیدی (adverbial clause)

در واقع قید زمان در جمله قیدی یک جمله کامل (دارای فعل و فاعل و …) است که نشان­ دهنده زمان وقوع عملی می باشد:

When the phone rang, the baby started crying.

هنگامی که تلفن زنگ خورد، بچه شروع به گریه کرد.

While he was talking to his friend, the robber stole the wallet.

زمانی که داشت با دوستش صحبت می­کرد، دزد کیف پول را دزدید.

جایگاه قید زمان در جمله

در این قسمت از مقاله با قوانین جایگاه قید زمان در جملات انگلیسی آشنا خواهید شد:

قانون اول: قیدهای زمان اغلب در انتهای جمله قرار می گیرند. 

I’m going to clean my room tomorrow.

فردا اتاقم را تمیز خواهم کرد.

قانون دوم: اگر این قیدها در قسمت­ های دیگر جمله (مثلا ابتدای جمله) به کار روند، بر میزان تأثیر آنها اثر می گذارد. به عبارت دیگر با تغییر جایگاه

قید، تاکید بر آن قید بیشتر می­ شود:

I saw him this moing.

من امروز صبح او را دیدم.

This moing I saw him.

امروز صبح من او را دیدم.

قانون سوم: معمولا بهترین جایگاه برای قیدهای زمانی که مدت زمان انجام یک عمل را توصیف می کنند ، انتهای جمله است.

He stayed at her grandfather’s house all day.

او تمام روز را در خانه پدربزرگش ماند.

قانون چهارم: قیدهای زمانی که تعداد دقیق دفعات انجام عمل را بیان می کنند معمولاً در انتهای جمله بهترین نقش را ایفا می کنند.

Our family goes on an outing weekly.

خانواده ما هر هفته به گردش می روند.

قانون پنجم: هنگام استفاده از بیش از یک قید زمان در یک جمله، آنها را به ترتیب زیر استفاده کنید:

• 1. How long
• 2. How often
• 3. When

در این مقاله، تمامی موضوعات مرتبط با قید زمان از جمله کاربرد، ساختار، ترتیب و انواع قیدهای زمان با ذکر مثال بررسی شده است. برای دسترسی به این نکات می توانید به مقاله قید زمان در زبان انگلیسی و انواع آن که توسط آکادمی تات منتشر شده است مراجعه کنید.

مدرک CLB؛ یا معیار زبان کانادایی (Canadian Language Benchmarks) یک استاندارد ملی است که بعنوان مقیاسی توصیفی برای ارزیابی میزان تسلط یک بزرگسال بر مهارت های زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم (ESL) استفاده می شود.

در آزمون CLB هر یک از مهارت های چهارگانه زبان انگلیسی در سطوح مختلفی از ۱ تا ۱۲ (از پایه تا پیشرفته) ارزیابی شده و مناسب افرادی است که به دنبال مهاجرت ، اخذ شغل یا تحصیل در کانادا هستند، زیرا مدرک CLB به صورت رسمی توسط دولت کانادا تأیید شده است. این آزمون اولین بار در سال 1996 منتشر و در حال حاضر توسط مرکز معیارهای زبان کانادایی اداره می شود.

اگر جز افرادی هستید که مهاجرت به کانادا را در برنامه خود دارید، توصیه می کنیم مقاله پیش رو را از دست ندهید. زیرا در این مقاله هر اطلاعاتی را که در مورد آزمون CLB لازم دارید، به دست خواهید آورد.

سطوح مختلف مدرک CLB

همانطور که گفتیم آزمون CLB یک مقیاس 12 سطحی برای سنجش مهارت های خوانداری (reading)، شنیداری (listening)، گفتاری (speaking) و نوشتاری (writing) زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم است.

سطوح مختلف مدرک CLB

این آزمون به سه مرحله اصلی تقسیم می شود که هر مرحله چهار سطح داشته و برای آن چهار امتیاز معیار اختصاص داده شده است. نمرات پایین CLB نشان می دهد که افراد در زبان انگلیسی مهارتی ندارند، در حالی که نمرات بالای CLB بیانگر این است که داوطلبان در زبان انگلیسی مهارت بالایی دارند.

برای کسب اطلاعات درمورد مدرک CLB، معیارهای این آزمون، نحوه تبدیل این مدرک به آیلتس و یا نحوه معادل سازی آن به سایر مدارک، منابع و محل آزمون و حداقل سطح مورد نیاز آن برای مهاجرت به کانادا می توانید به مقاله مدرک زبان CLB چیست؟ سر بزنید.

امیدوارم برای شما مفید باشد

یکی از سوالاتی که زبان آموزها زیاد می پرسند این است که برای دریافت مدرک آیلتس چقدر زمان لازم است. پارامترهای زیادی در این مسئله دخیل هستند که باعث می شوند جوابی قطعی و ثابت برای آن وجود نداشته باشد، اما با استناد به آمار و تجربه های آموزشگاهی، می توانیم برآوردی از آن داشته باشیم.

دریافت مدرک آیلتس چقدر زمان می برد؟

برای آنکه ببینیم یک زبان آموز برای دریافت مدرک آیلتس چقدر زمان نیاز دارد، باید ابتدا از سطح مهارت انگلیسی او و مقدار زمانی که به یادگیری زبان اختصاص می دهد یا خواهد داد، اطلاع داشته باشیم. همچنین بایستی نمره مطلوب فرد را هم بدانیم؛ چراکه آزمون آیلتس جنرال و آکادمیک، نمره قبولی یا مردودی ندارند و نمره مناسب باتوجه به هدف و مقصد فرد تعیین می شود. در خیلی از موارد، حداقل نمره ۶.۵ تا ۷ کفایت می کند.

دراین میان، اگر یک زبان آموز نمره ای در حد آیلتس ۴.۵ داشته باشد که او را حدوداً در سطح Pre-intermediate قرار می دهد، برای افزایش یک نمره ای آن، او باید حداقل ۱۲ هفته زبان بخواند. همین فرد اگر بخواهد به آیلتس ۶.۵ (جایی بین Upper-intermediate تا Advanced) برسد، باید دستکم ۶ ماه مطالعه داشته باشد.

البته این مقادیر برای کسانی هستند که خودشان را کاملاً وقف یادگیری انگلیسی می کنند. بیشتر افراد چنین ظرفیتی ندارند و اگر کار، فرزند کم سن و سال یا مشغله های دیگری داشته باشند، قضیه دشوارتر هم می شود. یک زبان آموز معمولی برای ارتقا از سطح Pre-intermediate به Intermediate به حدوداً ۱۲۰ ساعت مطالعه نیاز خواهد داشت و از آنجا هم برای سطح Upper-intermediate بایستی ۱۲۰ ساعت دیگر کنار بگذارد.

توجه داشته باشید که در اینجا منظورمان از مطالعه، چیزی فراتر از قرارگیری در معرض زبان انگلیسی است؛ بلکه شما باید به طور متمرکز روی دستورزبان، دایره لغات، مهارت های خواندن و نوشتن و همین طور مکالمه، شنیدن و درک مطلب وقت بگذارید. درنتیجه، این ۱۲۰ ساعت می تواند به اندازه یک سال یا بیشتر طول بکشد.

 ما در مقاله دریافت مدرک آیلتس چقدر زمان میبرد؟ به بررسی زمان رسیدن به سطوح و نمرات مختلف در آزمون آیلتس پرداخه ایم. این مقاله با تکیه بر تجربیات دکتر رامین رحمانی به سوال مدنظر پاسخ می دهد. 

پشتکار عامل اصلی موفقیت است.

گرامر بخش مهمی از هر زبان است، زیرا با استفاده از همین دستور زبان است که زبان آموزان می توانند ایده های خود را به شکلی دقیق بیان کرده و ارتباط مؤثری برقرار کنند. بنابراین گرامر فقط به املا یا نکات نگارشی محدود نمی شود، بلکه بخشی جدایی ناپذیر از یک زبان است.

علیرغم اینکه در آزمون آیلتس (IELTS) بخش اختصاصی برای سنجش مهارت گرامر وجود ندارد، اما می تواند بر نمرات شما در هر چهار مهارت آزمون شامل رایتینگ (writing)، لیسنینگ (listening)، اسپیکینگ (speaking) و ریدینگ (reading) تأثیر بگذارد.

چرا گرامر اهمیت زیادی در آزمون آیلتس دارد؟

از آنجا که grammar بخش مهمی از توانایی های زبانی داوطلب محسوب می شود و تمرکز آزمون آیلتس (IELTS exam) نیز بر روی سنجش مهارت‎ های زبانی متقاضیان می باشد، بنابراین نقش مهمی در تک تک بخش های آزمون آیلتس ایفا می کند.

گرامر بر ماژول های لیسنینگ و ریدینگ تأثیر کمتر و بر بخش های اسپیکینگ و رایتینگ تأثیر بسیار زیادی می گذارد، زیرا کوچک ترین تغییرات در ساختار دستوری می تواند تأثیر قابل توجهی بر معنای جمله داشته باشد.

چرا گرامر اهمیت زیادی در آزمون آیلتس دارد؟

به علاوه در میان چهار معیار ارزیابی برای دو بخش اسپیکینگ و رایتینگ، معیاری به نام Grammar Range & Accuracy (دقت و دامنه گرامر استفاده شده) وجود دارد که 25 درصد از نمره کلی شما در این دو بخش را پوشش می دهد و اگرچه ممکن است زیاد به نظر نرسد، اما می تواند به طور قابل توجهی بر نمره شما تأثیر بگذارد.

در بخش اسپیکینگ آزمون (IELTS speaking)، محدوده گرامری و دقت مورد بررسی قرار می گیرد تا ممتحن مطمئن شود که که پاسخ ها از یک الگو یا نمونه پیروی نمی کنند. به علاوه، ممتحن مواردی مانند استفاده از زمان درست افعال و بکاربردن انواع جملات پیچیده را نیز بررسی می کند.

در بخش رایتینگ آزمون آیلتس (IELTS writing) استفاده از دستور زبان برای ممتحن مهم تر می شود. در این بخش، ممتحن بیشتر به دنبال ساختار جمله، استفاده صحیح از اجزای گفتار و استفاده از زمان های افعال به شکلی صحیح و نیز علائم نگارشی مناسب خواهد بود.

همانطور که می‎بینید، گرامر می‎تواند نقش بسیار مهمی در نتیجه شما داشته باشد. بنابراین مطمئن شوید که کاملاً درک می کنید که چگونه و چه زمانی از زمان های فعل و نیز از هشت بخش گفتار به درستی استفاده کنید و می دانید که چه زمانی و کجا علائم نگارشی مناسب را بکار ببرید.

اشتباهات گرامری رایج در آزمون آیلتس

• تکیه بر جملات ساده و عدم استفاده از جملات پیچیده (Complex Sentences): این نوع جملات از مهم ترین انواع جملات در زبان انگلیسی هستند و ارزش زیادی به صحبت کردن و نوشتن شما می دهند. در حقیقت منظور ما از “محدوده یا دامنه” در دستور زبان توجه به این نکته است.
• عدم توافق فاعل و فعل
• عدم استفاده از گرامر مناسب برای پاسخ دادن به سؤالات کوتاه
• استفاده از زمانهای فعل نامناسب
• استفاده اشتباه از شکل جمع و مفرد اسامی
• عدم استفاده از حروف تعریف مانند a, an, the
• و ...

در مقاله نقش مهم گرامر در آزمون آیلتس که توسط آکادمی تات منتشر شده است، بر این بوده ایم که ابتدا دلایل اهمیت گرامر در آزمون آیلتس را بررسی کنیم و سپس به طور جداگانه به توضیح نقش گرامر در هر یک از ماژول های آزمون آیلتس بپردازیم.

در انتها نیز به اشتباهات گرامری رایج در آزمون آیلتس اشاره کرده و یکی از بهترین مؤسسات آموزشی را برای تقویت گرامر زبان انگلیسی به شما عزیزان معرفی می کنیم. بنابراین به شما پیشنهاد می کنیم این مقاله را از دست ندهید و تا انتها مطالعه کنید. 

شاید در ابتدا این سوال به ذهن شما خطور کند که آگاهی از نحوه محاسبه نمره بخش رایتینگ (Writing) آزمون آیلتس (IELTS)، به عنوان یکی از بخش های حائز اهمیت و تاثیرگذار این آزمون، چه نفعی می تواند برای شما داشته باشد و یا چه تاثیری در میزان آمادگی شما برای این بخش خواهد داشت؟

در پاسخ به این سوال باید بگوییم که آشنایی با نحوه محاسبه نمره رایتینگ آیلتس و معیارهایی که ممتحنین برای نمره گذاری رایتینگ تسک 1 (Writing IELTS Task 1) و رایتینگ تسک 2 (Writing IELTS Task 2) بکار می  گیرند می تواند نقش بسزایی در آمادگی بهتر و کارآمدتر شما برای این بخش از آزمون آیلتس داشته باشد.

به عبارت دیگر، اگر شما با این معیارها و چگونگی محاسبه نمره کل بخش رایتینگ آشنا شوید به راحتی می توانید در طول آمادگی و تمرین برای آزمون آیلتس بدانید که ممتحنین در پاسخ های شما به دنبال چه چیزی هستند و برای کسب نمره بالا، شما باید چه معیارهایی را درنظربگیرید و بر آن اساس عمل نمایید تا در نهایت در روز آزمون عملکرد موفقیت آمیزی داشته باشید.

نمره رایتینگ (Writing) آیلتس

همانطور که همه می دانیم،  بخش رایتینگ آزمون آیلتس از دو سوال تحت عنوان تسک 1 و تسک 2 تشکیل شده است.

در تسک 1 آزمون آکادمیک آیلتس از شما خواسته می شود اطلاعات بصری ارائه شده را که معمولاً به صورت یک نمودار، دیاگرام، جدول یا شکل در اختیار شما قرار می گیرند توصیف کرده و یا مقایسه نمایید. ولیکن، در آزمون جنرال آیلتس، تسک 1 نوشتن یک نامه و توضیح یک موضوع یا درخواست اطلاعات خاص را شامل می شود.

موضوع تسک 2 در هر دو آزمون آکادمیک و جنرال آیلتس تقریباً مشابه است و در آن از شما خواسته می شود که در پاسخ به یک نقطه نظر، استدلال یا مساله، متنی را بنویسید.

همانند سایر بخش های آزمون آیلتس، نمره درنظر گرفته شده برای هر کدام از تسک های 1 و 2 از 9 محاسبه می شود و در نهایت، نمره کل رایتینگ آیلتس نیز با توجه به نمرات اخذ شده در تسک های 1 و 2 و براساس فرمولی که در مقاله محاسبه نمره رایتینگ آیلتس آکادمیک و جنرال ارائه شده است محاسبه می شود. در این مقاله همچنین معیارهای نمره دهی به رایتینگ های تسک 1 و تسک 2 آیلتس مفصلا پرداخته شده است. با مطالعه این مقاله دیدی کامل از نحوه نمره دهی به مهارت رایتینگ در آیلتس به دست می آورید. 

بخش لیسنینگ (listening) اولین بخش آزمون آیلتس (IELTS) است که از چهار قسمت تشکیل شده است.

قسمت اول و دوم :شامل مکالمات روزمره و نیز مونولوگ در مورد یک موضوع اجتماعی مانند سخنرانی در مورد امکانات محلی است.

در بخش سوم: مکالمه بین حداکثر چهار نفر در مورد یک موضوع آموزشی می باشد، به عنوان مثال یک معلم دانشگاه و یک دانشجو که در حال بحث در مورد یک تکلیف هستند.

بخش آخر و چهارم: یک مونولوگ در مورد یک موضوع دانشگاهی مانند یک سخنرانی دانشگاهی است. در واقع شما ترکیبی از مونولوگ ها و مکالمات افراد بومی را فقط یک بار خواهید شنید. این سؤالات توانایی شما را در درک ایده های اصلی و جزئیات اطلاعات واقعی می سنجد.

با توجه به اینکه در ماژول لیسنینگ (listening) آزمون آیلتس، در فایل های صوتی از انگلیسی با لهجه های مختلف استفاده می شود، این بخش تبدیل به یکی از بخش های چالشی برای داوطلبان شده است. بدون شک آشنایی با موضوعات این بخش به موفقیت متقاضی کمک شایانی خواهد کرد.

لازم به ذکر است که در بخش لیسنینگ آزمون آیلتس، تفاوتی بین آزمون آکادمیک (Academic) و جنرال (General Training) وجود ندارد. 

موضوعات رایج بخش لیسنینگ آیلتس چیست؟

بخش لیسنینگ آیلتس (IELTS listening) شامل مجموعه ای از موضوعات گوناگون است که با هدف سنجش مهارت شنیداری زبان انگلیسی متقاضیان مورد استفاده قرار می گیرد. این موضوعات معمولاً از طیفی از زمینه های مختلف مانند علم، فناوری، روابط اجتماعی، روانشناسی، محیط زیست، هنر، ورزش، سفر، سلامتی، تاریخ، جغرافیا و موضوعات روزمره تشکیل شده اند.

موضوعات رایج بخش لیسنینگ آیلتس چیست؟

در زیر، به طور خلاصه به عناوین برخی از موضوعات رایج در بخش listening اشاره خواهیم کرد:

• مسافرت و گردشگری: شامل توصیف مکان ها، اطلاعات مربوط به تورها و مسافرت ها، راهنمایی درباره جاذبه های گردشگری و تجربیات سفر.

• تکنولوژی و زندگی دیجیتالی: اینترنت، شبکه های اجتماعی، تلفن همراه، رایانه ها و نرم افزارها

• محیط زیست: شامل بحث درباره تغییرات اقلیمی، حفاظت از منابع طبیعی، انرژی پاک، آلودگی هوا

• تجارت و اقتصاد: شامل موضوعاتی مانند بازاریابی، کارآفرینی، تجارت بین المللی، اقتصاد جهانی

• هنر و فرهنگ: شامل بحث درباره نمایشگاه ها، نقاشی، موسیقی، تئاتر، سینما و سایر موضوعات مرتبط با هنر و فرهنگ.

• سلامتی و تندرستی: شامل بحث درباره سبک زندگی سالم، تغذیه، ورزش، بهداشت روانی، بیماری ها و راه های پیشگیری از آن ها.

• و ...

موضوعات بخش اول لیسنینگ آیلتس

در پارت اول که ساده ترین بخش نیز می باشد، مکالمه بین دو نفر و در مورد موقعیت های روزمره اتفاق می افتد. گوینده کاملا آهسته صحبت کرده و مکث می کند و اطلاعات کلیدی نیز معمولاً تکرار می شود.

موضوعات بخش دوم لیسنینگ آیلتس

در بخش دوم صحبت یک نفر را در مورد چیزی که مورد علاقه عموم مردم است، را خواهید شنید. معمولاً بیش از یک نوع سؤال وجود دارد. شما اغلب نیاز به گوش دادن به اطلاعات خاصی مانند تاریخ، زمان، اسامی و کلمات مهم دارید. اطلاعات یک جدول همیشه از چپ به راست خوانده می شود.

موضوعات بخش سوم لیسنینگ آیلتس

بخش سوم لیسنینگ آیلتس (IELTS listening) معمولاً گفتگوی بین دو تا چهار نفر در یک محیط آکادمیک و آموزشی است. فایل صوتی حدود 3-4 دقیقه طول می کشد.  به طور کلی، موضوع بر دروس دانشگاهی دانشجویان درگیر در گفتگو متمرکز است. همچنین در فایل صوتی صدای دانشجویان دیگری را خواهید شنید که از یک استاد یا مربی کمک یا راهنمایی می خواهند.

موضوعات بخش چهارم لیسنینگ آیلتس

بخش پایانی Listening آیلتس یک سخنرانی آکادمیک کوتاه است که حدود پنج دقیقه طول می کشد و سخت ترین بخش آزمون است. در وسط این قسمت برخلاف بخش های قبلی زمان استراحتی وجود ندارد، اگرچه گوینده تقریباً در اواسط ضبط برای چند ثانیه مکث می کند.

برای اطلاع از موضوعاتی که در هر بخش از لیسنینگ آیلتس مورد استفاده قرار می گیرند و پر کاربرد هستند می توانید به مقاله معرفی موضوعات لیسنینگ آیلتس مراجعه کنید. در این مقاله همچنین به سوالات متداول شما عزیزان در این حوزه پاسخ داده می شود. 

همانطور که می دانید در بخش ریدینگ آیلتس (IELTS reading) متقاضی ۶۰ دقیقه فرصت دارد تا با سه متن متفاوت دست و پنجه نرم کرده و به سوالات مختلفی پاسخ دهد.

بخش ریدینگ (Reading) که بخش دوم از آزمون آیلتس است، به تدریج سخت تر شده و داوطلب، با توجه به نمره ای که نیاز دارد، باید پاسخگوی ۴۰ سوال این بخش باشد.

از آنجا که بخش ریدینگ آیلتس (IELTS Reading) به دلیل وجود واژگان و اصطلاحات زیاد برای اکثر متقاضیان چالش برانگیز می باشد، در این مقاله سعی ما بر این بوده است که ابتدا شما عزیزان را با موضوعات رایج در بخش ریدینگ آیلتس(IELTS Reading) آشنا کنیم و سپس به تفکیک به موضوعات آیلتس آکادمیک (AC) و جنرال (GT) بپردازیم.

موضوعات رایج بخش ریدینگ آیلتس چیست؟

آزمون ریدینگ آیلتس برای داوطلبان آکادمیک و عمومی متفاوت است.

این قسمت معمولاً از منابع مختلفی مانند کتاب ها، مجلات، مجلات و روزنامه ها گرفته می شوند و موضوعاتی مانند حقایق توصیفی، ایده های اصلی، استدلال های منطقی، نظرات، اهداف و نگرش های نویسندگان را پوشش می دهند.

شما به احتمال زیاد با این موضوعات در ماژول ریدینگ (reading) آیلتس روبرو خواهید شد، بنابراین می توانید هر مقاله یا خبر مربوط به این موضوعات را بخوانید.

این مطالعات به شما کمک خواهد کرد که در هنگام آزمون آرامش خود را حفظ کنید.

موضوعات رایج بخش ریدینگ آیلتس

موضوعات رایج بخش ریدینگ آیلتس عبارتند از:

• محیط زیست: تغییرات آب و هوا و گرم شدن زمین، آلودگی ب و خاک و هوا، جنگل زدایی و تأثیرات آن، منابع انرژی تجدید پذیر

• علم و تکنولوژی: هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی، علم ژنتیک و مهندسی ژنتیک، اکتشافات فضایی و نجوم، نانوتکنولوژی

• تاریخ و فرهنگ: تمدن های باستانی مانند مصر و یونان و رم، فستیوال ها و مراسم فرهنگی، جنبش های هنری و هنرمندان معروف، بناهای تاریخی، جنگ های جهانی و عواقب آن

• آموزش: سیستم های آموزشی، آموزش از راه دور و آموزش آنلاین، اهمیت آموزش زودهنگام در دوران کودکی، بودجه آموزشی، چالش های تحصیلات بالا

• معضلات اجتماعی: برابری جنسیتی، فقر و درآمد نابرابر، مهاجرت و چندفرهنگی، حقوق انسانی و عدالت اجتماعی

• تجارت و اقتصاد: رفتار مشتری و استراتژی های فروش، جهانی شدن و تأثیر آن بر اقتصاد، نابرابری اقتصادی و توزیع ثروت

• سلامتی: کنترل و پیشگیری از بیماری ها، تغذیه و رژیم، آگاهی و حمایت از سلامت روان

• علم و طبیعت: علوم مربوط به زمین، زیست شناسی گیاهی و اکوسیستم، رفتار و سازگاری حیوانات

• جامعه و فناوری: حریم خصوصی در عصر دیجیتال، تأثیر شبکه های اجتماعی بر روابط

• ادبیات و زبان: ادبیات و نویسندگان کلاسیک، یادگیری زبان و دوزبانگی، شعر و ادوات شاعری، تحلیل ادبی و تفکر نقاد، اهمیت فرهنگ در زبان
• پیشرفت های تکنولوژی: تکنولوژی اینترنت 5G و تأثیرات آن، هوش مصنوعی در زندگی روزمره، واقعیت مجازی و واقعیت افزوده

• تنوع فرهنگی: تنوع و جوامع چندفرهنگی، مراسم و لباس های سنتی، فستیوال های فرهنگی

• شهرنشینی و زیرساخت ها: سیستم حمل و نقل و تراکم، نوسازی و احیای شهری، شهرهای هوشمند و تکنولوژی های زیرساختی

• و ...

در مقاله ریدینگ آیلتس آکادمیک و جنرال؛ موضوعات رایج می توانید موضوعات مربوط به ریدینگ آیلتس را به تفکیک آکادمیک بودن و جنرال بودن آزمون مطالعه کنید. آشنایی با این موضوعات به شما کمک می کند تا برای این بخش آمادگی لازم را داشته باشید.

با آرزوی موفقیت برای همه شما عزیزان.

همانطور که می دانید یکی از بخش های آزمون آیلتس، بخش اسپیکینگ (Speaking) است. در این بخش که به صورت مصاحبه انفرادی با ممتحن انجام شده و سه قسمت را شامل می شود، توانایی هر داوطلب برای برقراری ارتباط مؤثر به زبان انگلیسی ارزیابی می شود.

• در قسمت اول، ممتحن خود را معرفی کرده و از داوطلب چند سوال شخصی می پرسد.
• در قسمت دوم، داوطلب کارتی را دریافت می کند که موضوعی روی آن نوشته شده و از او خواسته می شود که در مورد آن موضوع صحبت کند. سپس، ممتحن ممکن است یک یا دو سوال در رابطه با آن موضوع بپرسد.
• در قسمت پایانی، ممتحن و داوطلب به بحث گسترده تری در رابطه با موضوع قسمت دوم می پردازند.

بدیهی است علاوه بر شناخت موضوعات مختلف مطرح شده در قسمت های متعدد بخش اسپیکینگ، نحوه آمادگی و تمرین برای هر کدام از این قسمت ها و چگونگی پاسخ دهی به هریک از آنها، آگاهی از نحوه نمره دهی اسپیکینگ آیلتس و معیارهای مختلف بکاررفته برای این منظور نیز می تواند نقش بسزایی در آمادگی کارآمد و هدفمند شما برای این بخش از آزمون آیلتس، تمرین بر اساس معیارهای موجود و بالا رفتن اعتماد به نفس شما در روز آزمون ایفا کند.

نمره بخش اسپیکینگ (Speaking) آیلتس

بخش اسپیکینگ در هر دو آزمون آکادمیک و جنرال آیلتس مشابه بوده، و همانند سایر بخش های آزمون آیلتس، نمره بخش اسپیکینگ نیز براساس عملکرد داوطلب در هر یک از معیارهای موجود برای نمره دهی و با توجه به روشی که در ادامه به طور کامل توضیح داده خواهد شد بین 0 تا 9 محاسبه می شود.

تردیدی وجود ندارد که اگر بخواهید نمره بالایی در بخش اسپیکینگ آیلتس بگیرید باید با این معیارها کاملاً آشنا باشید تا بتوانید در روز آزمون بر آن اساس عمل کنید و نظر و توجه ممتحن را تاحد امکان جلب نمایید.

معیارهای نمره دهی اسپیکینگ آیلتس

چهار معیار کلیدی برای ارزیابی نحوه عملکرد هر داوطلب در بخش اسپیکینگ آیلتس وجود دارد و هر کدام از این معیارها 25 درصد از کل نمره اسپیکینگ را شکل می دهند. در ادامه به توصیف دقیق این معیارها پرداخته شده است:

1. معیار روانی و انسجام (Fluency & Coherence)

روانی (Fluency) به معنای سهولت صحبت کردن طولانی بدون تردید، مکث یا تکرار است. برای اینکه گفته شود شما روان صحبت می کنید باید بیان شما طبیعی به نظر برسد و بتوانید پیام خود را طوری انتقال دهید که شنونده آن را به راحتی درک کند.

از سوی دیگر انسجام (Coherence) به معنای بسط منطقی ایده ها و ارتباط آنها در درون و بین جملات است. به عبارت دیگر، انسجام به این معناست که آیا شما می توانید هنگام صحبت کردن ایده های خود را با کلمات و عبارات مناسب به هم پیوند دهد، به طوری که شنونده بتواند به راحتی ایده ها و نظرات شما را بفهمد و دنبال کند.

2. معیار دامنه واژگان (Lexical Resource)

این معیار به دامنه واژگان بکار رفته اشاره دارد. برای اینکه بتوانید از نظر این معیار عملکرد خوبی داشته باشید باید طیف وسیعی از واژگان، از جمله عبارات نه چندان رایج و اصطلاحات، را به طور طبیعی در گفتار خود بکار بگیرید.

3. معیار دامنه و صحت ساختارهای گرامری (Grammatical Range and Accuracy)

به بیان ساده، این معیار به معنای استفاده دقیق از انواع ساختارهای گرامری است. بیان جملات دقیق با طیف محدودی از ساختارهای گرامری برای تحقق این معیار و کسب نمره بالا کافی نیست. شما باید نشان دهید که می توانید ترکیب خوبی از ساختارهای گرامری مختلف را به طور دقیق بکار بگیرید.

4. معیار تلفظ (Pronunciation)

تلفظ را نباید با لهجه (accent) اشتباه گرفت. در آزمون آیلتس از شما انتظار نمی رود که با لهجه خاصی صحبت کنید. بلکه معیار موجود این است که شما باید طوری صحبت کنید که گفتارتان آشکارا قابل درک باشد، بدون اینکه شنونده مجبور باشد روی هر کلمه ای که به زبان می آورید تمرکز کند.

ما در مقاله امتیازهای آزمون اسپیکینگ آیلتس به بررسی فرآیند ارزیابی و معیارهای محاسبه نمره اسپیکینگ آیلتس می پردازیم، و در نهایت، نکات و راهکارهای مفید موجود برای افزایش نمره اسپیکینگ آیلتس نیز ارائه می دهیم. شما با مطالعه این مقاله دیدگاه نسبتا کاملی را از اسپیکینگ آیلتس و شیوه نمره دهی آن را به دست می آورید.

از نتیجه آزمون آیلتس راضی نیستید و از نظرتان باید نمره بالاتری می گرفتید؟ در اینجا آکادمی زبان تات شرایط اعتراض به نمره آیلتس را برایتان توضیح می دهد.

گاهی با تمام زحمتی که برای یک امتحان می کشیم، نتیجه آن طوری که انتظار داریم از کار درنمی آید. این مسئله در مورد آزمون های بین المللی، از جمله آزمون های زبان انگلیسی، هم صدق می کند. در این بین، در آزمون آیلتس هم بارها پیش می آید که شرکت کننده ها از نمره ای که گرفته اند راضی نباشند.

این مورد گه گاه حتی برای بسیاری از کسانی که مهارت بالایی در زبان انگلیسی دارند، رخ می دهد.

به طورکلی اگر نمره ای که در آزمون آیلتس کسب کرده اید به اندازه کافی بالا نیست، برای افزایش آن، دو راه پیش رویتان هست:

• یک بار دیگر امتحان بدهید و تلاش کنید که نمره بهتری به دست بیاورید؛ البته چنان چه حاضر باشید که هزینه قابل توجه شرکت دوباره در آزمون را بپردازید.
• اگر فکر می کنید که باید نمره بالاتری دریافت می کردید، می توانید به نتیجه اعتراض کنید. موضوع بحث ما، همین راه است.

شرایط اعتراض به نمره آیلتس

پس از دریافت نتیجه آزمون آیلتس، هر شرکت کننده ای می تواند به نمره خود اعتراض کند و اصطلاحاً درخواست ریمارک (Remark) بدهد. در سیستم آیلتس، به درخواست بازنگری نمره Enquiry on Results یا به اختصار EOR گفته می شود.

این امکانی است که هردو موسسه British Council، به عنوان بنیان گذار آیلتس، و IDP، در جایگاه برگزار کننده آزمون های آیلتس در استرالیا، ایران و کشورهای دیگر، آن را فراهم کرده اند.

در طی فرآیند اعتراض، پاسخ های شما در آزمون آیلتس به یک مصحح ارشد، که طبیعتاً مصحح اولیه آزمون شما نخواهد بود، داده می شود تا او بدون اطلاع از نمره کنونی تان، پاسخ ها را دوباره تصحیح کند. معمولاً این تصحیح کننده ساکن استرالیا، انگلستان یا کانادا است.

اعتراض به نمره آیلتس یا همان EOR جریمه ای به همراه ندارد؛ یعنی حتی درصورت به جا نبودن آن، نمره ای از شما کم نخواهد شد. بااین حال، این کار هزینه مالی خواهد داشت که در ادامه درباره جزئیات آن صحبت خواهیم کرد.

مهلت اعتراض به نمره آیلتس

شما تا حداکثر ۶ هفته، معادل ۴۲ روز، بعد از برگزاری آزمون کتبی آیلتس (روز اصلی آزمون) می توانید به نمره خود اعتراض کنید.

این مهلت به طور دقیق از تاریخی که در کارنامه آیلتس درج شده است، محاسبه می شود. پس از این مدت هم ممکن است در شرایط خاص، امکان اعتراض وجود داشته باشد، ولی تصمیم با مرکز برگزارکننده و مسئولین IDP است.

نحوه اعتراض به نمره آیلتس چگونه است؟

برای اعتراض به نمره IELTS باید با مرکزی که در آن آزمون داده اید تماس بگیرید و درخواست خود را مطرح کنید. سپس بایستی فرم Enquiry on Results را که مرکز به شکل کتبی یا الکترونیکی در دسترس شما قرار می دهد، تکمیل کنید. در همین فرم، مهارت هایی را که خواهان بازنگری نمره آن ها هستید، مشخص می کنید.

در این میان باید هزینه تعیین شده را هم بپردازید و درصورت نیاز کارنامه آیلتس خود را هم، یعنی همان Test Report Form یا به اختصار TRF، در کنار فرم EOR به مرکز مربوطه تحویل دهید. تمام این کارها را باید ظرف مهلت مشخص شده، که در بالا به آن اشاره شد، انجام دهید.

شما می توانید برای بررسی هر چهار مهارت (ریدینگ، رایتینگ، لیسنینگ و اسپیکینگ) یا تنها بعضی از آن ها درخواست بدهید.

چه یک مهارت را انتخاب کنید، چه تعدادی از آن ها و چه هر چهار مهارت را، هزینه تفاوتی نخواهد داشت، اما هرچه مهارت های بیشتری را انتخاب کرده باشید، زمان بیشتری را باید برای اعلام نتایج منتظر بمانید. این زمان از چند روز تا سه هفته متغیر است.

همچنین معمولاً اعتراض به نمره IELTS برای دو بخش اسپیکینگ و رایتینگ انجام می شود و اغلب درمورد بخش های ریدینگ و لیسنینگ نتیجه خاصی به همراه ندارد. درنتیجه اگر قصد دارید تنها برای این دو مهارت یا یکی از آن ها درخواست بازنگری بدهید، معمولاً توصیه می شود که چنین کاری نکنید.

برای اطلاع از نحوه اعتراض به هریک از مهارت ها و همچنین هزینه انجام اعتراض و به طور کل مطالعه نکاتی درمورد اعتراض به نمره آزمون آیلتس می توانید به مقاله اعتراض به نمره آیلتس؛ درخواست تصحیح مجدد سر بزنید.

در عصر تکنولوژی و به خصوص در محیط کسب و کار جهانی شده امروزی، مهارت های زبانی بسیار مهم هستند، زیرا باعث ارتقای شغلی افراد می شوند. از ارسال ایمیل گرفته تا تهیه متن یک سخنرانی، نوشتن اغلب یک کار روزمره در بسیاری از حرفه ها و صنایع مختلف است.

صرف نظر از نقش خود، با مهارت های نوشتاری خوب، می توانید به وضوح افکار خود را به پیام های معنادار تبدیل کنید. همچنین به شما امکان می دهد ایده های خود را به اشتراک بگذارید، رابطه برقرارکنید و تصویر حرفه ای خود را تقویت کنید. بنابراین تقویت این مهارت جزء یکی از ضروریات در دنیای امروزی است.

ضرورت تقویت رایتینگ زبان انگلیسی

مهم نیست که چه زبانی را می خواهید یاد بگیرید، اما نوشتن به عنوان بخش مهمی از فرآیند یادگیری زبان دوم محسوب می شود. در واقع عمل تولید زبان با هدف یادگیری زبان دوم، در گفتار و نوشتار اتفاق می‎افتد.

پس می توان اینگونه نتیجه گرفت که writing و speaking دو مهارت مولد هستند که یادگیری و تقویت آنها کمک شایانی به یادگیری زبان دوم خواهد کرد. از آنجایی که نیازهای دنیای مدرن ما را مجبور به بهبود مهارت های ارتباطی می کند، باید به توانایی های نوشتاری خود توجه بیشتری داشته باشیم، زیرا ارتباطات بیشتر از هر نوع رسانه دیگری از طریق نوشتن منتقل می شود.

مهم ترین دلایل ضرورت تقویت رایتینگ در زبان انگلیسی

1. سازماندهی و اصلاح ایده ها

نوشتن در زبان انگلیسی به مهارت های مختلفی کمک می کند؛ از سازماندهی ایده ها تا ارزیابی پیشرفت فرد. این فرآیند به اصلاح افکار و دریافت بازخورد کمک می کند.

2. مشاهده میزان پیشرفت

توانایی نوشتن در زبان انگلیسی به عنوان ابزاری برای مشاهده پیشرفت و اصلاح اشتباهات در نظر گرفته می شود.

3. تقویت مهارت های دیگر زبان انگلیسی

نوشتن را نه تنها برای به کارگیری دانش خود، بلکه به عنوان ابزاری برای بهبود مستمر واژگان و ساختار جمله در نظر بگیرید. به علاوه، شما همچنین می توانید مهارت ریدینگ خود را با آن ارتقا دهید.

4. امکان دریافت بازخورد

بازخورد در نوشتن، راهی برای بهبود کیفیت متن است. این بازخورد مهم است چرا که در صورت نداشتن آن، احتمال تکرار اشتباهات زبانی وجود دارد.

5. به خاطر آوردن آموخته ها

نوشتن به عنوان یک ابزار برای حفظ اطلاعات کمک می کند. این فعالیت باعث تثبیت اطلاعات در حافظه می شود و از فراموشی آموخته ها جلوگیری می کند.

6. توسعه مهارت های گفتاری

توسعه مهارت های گفتاری نیز از جمله مزایای تقویت مهارت نوشتاری در زبان انگلیسی است. تحقیقات نشان داده اند که زبان آموزان با مهارت نوشتاری خوب، بهترین استفاده از مهارت های گفتاری خود را دارند.

7. ...

روش های تقویت رایتینگ زبان انگلیسی

در قسمت قبل با ذکر دلایلی شما را با اهمیت و ضرورت تقویت رایتینگ زبان انگلیسی آشنا کردیم. در این بخش قصد داریم مؤثرترین روش های تقویت رایتینگ زبان انگلیسی را به شما آموزش دهیم. پیشنهاد می کنیم ادامه متن را از مقاله تقویت مهارت رایتینگ که توسط آکادمی تات منتشر شده است مطالعه کنید. در این مقاله علاوه بر ارائه روش هایی برای تقویت رایتینگ، با مثال هایی کاربردی نوشتن رایتینگ را به شما آموزش می دهد. همچنین به شما کمک می کند تا به صورت خود خوان و در خانه بتوانید به تقویت این مهارت مهم بپردازید.

موفق باشید

زمانی که از خواندن آیلتس در خانه صحبت می کنیم درواقع منظورمان این است که خودمان استاد و آزمون گیرنده خود باشیم. برای رسیدن به این سطح باید آشنایی کافی با آزمون آیلتس و منابع مناسب برای مطالعه به صورت خودخوان را داشته باشیم. خوشبختانه امروزه به دلیل همه گیر شدن اینترنت و دسترسی به کتاب های فوق العاده کاربردی می توان گفت هر شخصی می تواند خواندن آیلتس در خانه را با هزینه بسیار کم آغاز کند و چنین فردی تنها کافی است که انگیزه قوی برای کسب نمره موردنظر خود را داشته باشد. به همین دلیل ما در این مقاله سعی می کنیم که آزمون آیلتس را به صورت بسیار مختصر معرفی کنیم و سپس بهترین منابع آیلتس برای آمادگی در آزمون را لیست کنیم.

آیلتس چیست؟

در این بخش از مقاله قصد داریم آزمون آیلتس را به زبان ساده و البته مختصرا به شما معرفی کنیم تا بتوانید با علم از ماهیت این آزمون تصمیم بگیرید که چگونه خود را برای آن آماده کنید. یکی از پیش نیازهای اکثر متقاضیان مهاجرت به کشورهای خارجی تسلط به زبان انگلیسی است. سازمان ها و دانشگاه های خارج از کشور معمولا نتیجه آزمون هایی همچون آیلتس و تافل را برای سنجش سطح زبان متقاضیان در نظر می گیرند. آزمون آیلتس به طور کلی به سه دسته اصلی آزمون آیلتس آکادمیک، جنرال و لایف اسکیلز تقسیم بندی می شود. با توجه به موسسه یا دانشگاهی که هدف شما است باید موفق به کسب نمره خاصی در آزمون آیلتس شوید. در حقیقت قبولی یا رد شدن در آزمون آیلتس معنی ندارد و این آزمون تنها سطح زبان انگلیسی شما را می سنجد با این حال اگر موسسه ای که قصد اشتغال در آنجا را دارید به حداقل نمره 7 آیلتس رضایت دهد، نمره 6.5 آیلتس برای شما همچون رد شدن در این آزمون تلقی می شود. چهار مهارت Listening، Writing، Speaking و Reading در هر سه نوع آزمون آیلتس مورد سنجش قرار می گیرند.

روش ­ها و نحوه آمادگی برای آیلتس در خانه

• برنامه ریزی مناسب و پایبند بودن به آن

موفقیت در آزمون آیلتس را همچون یک پروژه در نظر بگیرید که قرار است بدون رفتن به کلاس های مختلف در این آزمون به نتیجه دلخواه خود برسید. برای شروع هر پروژه باید ابتدا با ماهیت آن و زمان موردنیاز برای انجام آن آشنا باشید.

• شرکت در آزمون های ماک

در آزمون های ماک شرکت کنید، با این کار می توانید در یک آزمون شبیه سازی شده ایرادات خود را پیدا کرده و سعی در رفع آنها داشته باشید.

• منابع مناسب را تهیه کنید

تعداد کتاب ها و وبسایت هایی که در زمینه آزمون آیلتس مطالبی را منتشر می کنند فوق العاده زیاد هستند و بدیهی است که تعداد بسیاری از آنها کاربردی نیستند. البته ناگفته نماند که تعداد بسیار بالایی از کتب و منابع آنلاین فوق العاده کاربردی هستند و به متقاضیان آزمون آیلتس کمک می کنند. در صورتی که بخواهید تمام منابع عالی را مطالعه کنید مطمئنا زمان خود را از دست خواهید داد لذا توصیه می شود که یک الی سه منبع بسیار خوب را برای هر مهارت پیدا کنید و از همان منابع برای ارتقا سطح زبان خود استفاده کنید.

• و ...

افرادی که به هر دلیلی قصد مهاجرت به کشورهای خارجی را دارند باید سطح زبان خود را ارتقا دهند. آزمون آیلتس که مربوط به زبان انگلیسی است در بسیاری از کشورها موردتایید است و بسیاری از افراد ملزم هستند پیش از مهاجرت نمره مطلوب این آزمون را کسب کنند. رفتن به کلاس های حضوری برای آمادگی آیلتس بسیار رایج است با این حال ممکن است فردی به دلیل هزینه های بالای کلاس ها، زمان نامناسب به دلیل شاغل بودن و یا مسئله دیگری نتواند از این کلاس ها استفاده کند. اما خبر خوبی که برای این افراد وجود دارد این است که با داشتن انگیزه قوی شما می توانید به تنهایی و در خانه آیلتس بخوانید و نمره موردنظر خود را کسب کنید. ما سعی کردیم در مقاله چگونه در خانه برای آزمون آیلتس بخوانیم؟ نکات مهم در رابطه با خواندن آیلتس در خانه را برای شما جمع آوری کنیم و سپس لیستی از بهترین منابع برای کسب نمره موردنظرتان در آزمون آیلس را معرفی کنیم. با مطالعه این مقاله و پایبندی به نکاتی که به آن اشاره کردیم می توانید در این آزمون موفق شوید.

آیلتس لایف اسکیلز (IELTS LIFE SKILLS) آزمونی است که از آزمون آیلتس ساده تر است و برای مهاجرت به انگلستان به کار می آید. ساختار این آزمون با آیلتس آکادمیک و جنرال متفاوت است و عمری به مراتب کوتاه تر از این آزمون ها دارد. سوالات این آزمون مباحث روزمره و مهارت های عمومی زندگی مثل خانواده، مشکلات اجتماعی، اوقات فراغت، آموزش، علاقه مندی ها و حمل و نقل را در بر می گیرد. آیلتس لایف اسکیلز آزمون جوانی است که از سال ۲۰۱۵ راه اندازی شده و همه با سوالات مطرح شده در آن آشنایی ندارند. این مطلب آکادمی زبان تات را به صورت اختصاصی به این موضوع اختصاص دادیم.

شرکت در آیلتس لایف اسکیلز به چه کار می آید؟

دولت بریتانیا برای اینکه مهارت های زبانی افراد را جهت اعطای برخی ویزاها بسنجد، به آزمونی متفاوت از آیلتس جنرال نیاز داشت و بر همین اساس آیلتس لایف اسکیلز را معرفی کرد. تمرکز این آزمون روی اسپیکینگ و لیسنینگ است و مهارت های زبانی افراد را با شرکت در بحث هایی عمومی می سنجد. با این توضیحات آزمون لایف اسکیلز رایتینگ و ریدینگ ندارد.

چرا در آزمون آیلتس لایف اسکیلز تنها سوالات اسپیکینگ و لیسنینگ پرسیده می شود؟

این آزمون تنها برای نیازهای خاص مهاجرتی بریتانیا طراحی شده که فقط مهارت های لیسنینگ و اسپیکینگ برای آن اهمیت دارد. به این ترتیب نیازی نیست مهارت های رایتینگ و ریدینگ فرد ارزیابی شود و دریافت مدرک لایف اسکیلز در سطح تعیین شده، صلاحیت فرد برای دریافت ویزا و ورود به خاک انگلیس را مشخص می کند.

این آزمون مناسب همه افراد نیست و برای افراد با شرایطی خاص است. برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد این آزمون مانند؛ سیستم نمره دهی در این آزمون، معیارهای تعیین سطح شرکت کنندگان و ... می توانید به مقاله آیلتس لایف اسکیلز (Life Skills) چیست؟ مراجعه کنید

منبع: https://tatschool.ir/life-skills-ielts/

موفق باشید.

دولینگو «Duolingo English Test» یک آزمون سنجش مهارت زبان انگلیسی است که به صورت کامپیوتری و آنلاین برگزار می شود. این آزمون جایگزین خوبی برای آزمون تافل و آیلتس است که در حال حاضر بسیاری از دانشگاه های معتبر بین المللی نتایج آن را مورد پذیرش قرار می دهند. افرادی که قصد اخذ پذیرش دانشگاه های انگلیسی زبان یا مهاجرت به خارج از ایران را دارند، در صورتی که نتایج این آزمون در کشور مقصد آن ها مورد پذیرش قرار گیرد، می توانند با شرکت در دولینگو و کسب نمره مطلوب مدارک مهاجرتی خود را تکمیل کنند. در این مطلب آکادمی تات بررسی می کنیم آزمون دولینگو چیست و مزایا و معایب آن کدام است.

آزمون دولینگو (Duolingo) چه مشخصاتی دارد؟

این آزمون بین المللی زبان انگلیسی هم مثل آزمون آیلتس و تافل چهار مهارت زبان انگلیسی (خواندن، نوشتن، سخن گفتن و شنیدن) را مورد ارزیابی قرار می دهد و به صورت تطبیقی Adaptive برگزار می شود؛ یعنی عملکرد داوطلب در هر بخش آزمون نوع پرسش های بخش بعدی را مشخص می کند. هر چه فرد در ابتدای آزمون به سوالات سخت تری پاسخ دهد، در بخش های بعد سوال های دشوارتری برای او مطرح می شود. در حال حاضر این مدرک زبان در بیش از ۱۵۰۰ دانشگاه و مرکز آموزش عالی معتبر از جمله Columbia، NYU ،Yale، UCLA، FDU و Duke مورد پذیرش قرار می گیرد. دانشگاه های بسیاری از کشورهای مطرح جهان مثل ایالات متحده آمریکا، انگلیس، استرالیا، کانادا، اروپا، ژاپن و نیوزیلند نتایج این آزمون را می پذیرند و آن را معتبر می دانند. شرکت در این آزمون به صورت آسان و در منزل با پرداخت هزینه کم امکان پذیر است.

مهمترین مزایای آزمون Duolingo کدام است؟

شاید بتوان بزرگترین مزیت برگزاری این آزمون را آنلاین بودن آن دانست. گفتنی است که آزمون Ielts هم به صورت آنلاین (از طریق کامپیوتر) و هم کتبی برگزار می شود که در مقاله مقایسه آزمون آیلتس کامپیوتری و کتبی به آن اشاره کرده ایم. لازم نیست داوطلب برای شرکت در دولینگو به مرکز برگزار کننده خاصی برود و در منزل هم به سادگی می تواند در تست شرکت کرده و مدرک خود را به صورت آنلاین برای دانشگاه یا هر جای دیگری ارسال کند. این آزمون محدودیت زمانی نداشته و در تمام طول سال برگزار می شود و داوطلب هر زمان که آماده باشد یا اراده کند، می تواند در آن شرکت کند.

معایب دولینگو در مقایسه با سایر آزمون های بین المللی زبان انگلیسی کدام است؟

دولینگو یک آزمون بین المللی جوان است که برنامه آن در سال ۲۰۱۲ با هدف سهولت یادگیری زبان آغاز شد و تنها از سال ۲۰۱۴ تاکنون آزمون بین المللی خود را برگزار می کند. این در حالی است که آیلتس و تافل سال هاست که برگزار می شوند و قدمتی طولانی دارند. اگر فرق آزمون تافل و آزمون Ielts را نمی دانید، مقاله تفاوت آیلتس و تافل را حتما مطالعه کنید. دولینگو آزمون زبانی است که تا این لحظه به اندازه آیلتس و تافل عمومیت پیدا نکرده و در مقایسه با آزمون های دیگر دانشگاه ها، مراکز آموزش عالی و سفارتخانه های محدودتری آن را می پذیرند. فرد قبل از شرکت در Duolingo English Test :DET باید مطمئن شود که نتیجه آن توسط دانشگاه یا مرکز آموزشی مورد نظر او مورد پذیرش قرار می گیرد یا نه.

برای کسب اطلاعات بیشتر درمورد این آزمون، کسب آمادگی، نحوه برگزاری و تفاوت آن با آزمون های آیلتس و تافل می توانید به مقاله آزمون دولینگو چیست؟ مقرارات و ساختار آزمون Duolingo سر بزنید.

https://tatschool.ir/duolingo/منبع : 

امیدوارم براش شما مفید باشد

بسیاری از افرادی که قصد مهاجرت به کشورهای دیگر را دارند، برای زندگی، تحصیل و کار در این کشورها به دانش زبان انگلیسی نیاز دارند. همچنین شما باید پیش از مهاجرت به شرکت، دانشگاه و… ثابت کنید دانش زبان انگلیسی شما در سطحی است که به مشکل بر نخورید. برای سنجش دانش زبانی شما آزمون های انگلیسی بین المللی طراحی شده است که می توانید با شرکت در آنها و کسب نمره موردنظر به کشور مقصد ثابت کنید که دانش زبانی موردنظر را دارید. اما این آزمون های بین المللی و از جمله آزمون آیلتس معمولا گران هستند؛ از طرف دیگر به دلیل بالا بودن قیمت دلار در کشور این مبلغ برای ما کمی زیاد است. از این رو بسیاری از متقاضیان ترجیح می دهند که پیش از شرکت در آزمون اصلی، در آزمون ماک یا آزمایشی شرکت کنند. آن ها با شرکت در این آزمون متقاضیان متوجه نقاط ضعف و قوت خود خواهند شد. به این ترتیب می توانند با آمادگی بیشتری در آزمون اصلی شرکت کنند. در این مقاله قصد داریم مفهوم آزمون آزمایشی یا ماک و ویژگی ها و شرایط آن را بررسی کنیم.

ماک آیلتس چیست؟

امتحان ماک چیست؟ ماک آیلتس (Ielts Mock) یک آزمون مشابه آیلتس است که به شرکت کنندگان این آزمون بین المللی کمک می کند در شرایطی کاملا مشابه با آزمون اصلی آیلتس به سوالات استاندارد پاسخ داده و با صرف هزینه بسیار پایین تر بتوانند سطح زبان انگلیسی خود را بسنجند. آزمون آزمایشی ماک باعث می شود که بدانید چه میزان با سطح موردنیازتان فاصله دارید و بر همان اساس دوره های احتمالی مورد نیاز را طی کنید.

قیمت آزمون ماک آیلتس می تواند با توجه به موسسه برگزارکننده متفاوت باشد. در مقاله موسسات برگزار کننده آزمون آیلتس در ایران می توانید فهرست این موسسات را ببینید. همچنین نوع این آزمون یعنی تشریحی و یا غیرتشریحی آن نیز می تواند در هزینه نهایی این آزمون موثر باشد. آزمون Mock همچون آزمون اصلی 4 مهارت شما یعنی Reading، Writing، Listening و Speaking را مورد سنجش قرار می دهد. در زمان ثبت نام در این آزمون معمولا می توانید نوع تشریحی و یا غیرتشریحی آن را انتخاب کنید. البته بهتر است نوع تشریحی آن را انتخاب کنید.

انواع آزمون ماک آیلتس چیست و شرکت در این تست چقدر زمان می برد؟

آزمون ماک آیلتس بسیار شبیه آزمون اصلی است و از این رو مثل آیلتس دو نوع اصلی دارد:

آزمون ماک آیلتس جنرال

Mock IELTS Test آزمونی آزمایشی پیش از آیلتس است که با شبیه سازی سوالات جنرال دیدگاه دقیقی در خصوص آمادگی شما در این آزمون می دهد.

آزمون ماک آیلتس آکادمیک

آزمون mock ielts آکادمیک به افرادی که قصد ادامه تحصیل و زندگی در محیط های آموزشی انگلیسی زبان را دارند، این فرصت را می دهد که مهارت های زبانی خود را بسنجند و ببینند تا چه حد از پس شرکت در کلاس ها و برقراری ارتباط با دانشگاهیان بر می آیند.

تفاوت میان آزمون تشریحی و غیر تشریحی ماک آیلتس در چیست؟ چه زمانی باید در یک آزمون آزمایشی شرکت کرد؟ مزایای این آزمون چیست؟ برای پاسخ به این سوالات و سوالات متداول دیگر در حوزه آزمون ماک آیلتس می توانید به مقاله ماک آیلتس چیست؟ همه چیز درباره آزمون IELTS MOCK سر بزنید.

https://tatschool.ir/ielts-mock/منبع: 

موفق باشید.